Geur

Eerste smaak

Afdronk

Algemene score 91

Het aantal gouden medailles voor Martin Miller’s London Dry Gin is bijna niet meer te tellen. Deze gin uit het Verenigd Koninkrijk rekent zich tot de internationale toppers… lang voor dat de ginmarkt exponentieel groeide. Het verhaal van Martin Miller brengt ons naar de Langley Distillery, nabij Birmingham, waar het destillaat wordt bekomen… en naar IJsland waar dit prachtig product afgewerkt wordt.

Heads, heart and tails

Bij het destillatieproces worden drie producten bekomen, te weten “heads”, “heart” en “tails”. Heads, in het Nederlands voorloop of kop, is het eerste destillaat dat uit de koeler stroomt. De kop bevat acetaldehyde, methanol en azijnzuur, stoffen die het destillaat een onaangename geur en smaak geven. Het hart, ook wel gekend als middenloop, is wat we écht willen drinken. Tails, in het Nederlands naloop of staart, is het einde van het destillatieproces en heeft ook een onaangename geur en smaak .Sommige stokers hergebruiken kop en staart in een volgende destillatie. Martin Miller besloot eind jaren ’90 enkel het hart te gebruiken voor zijn London Dry Gin. Martin Miller’s London Dry Gin wordt gestookt in een oude alambiek die de koosnaam Angela draagt.

Martin Miller's London Dry Gin

Martin Miller

Martin Miller overleed in 2013 – maar de Brit heeft zijn stempel gedrukt op de international ginmarkt. Martin Miller’s London Dry Gin was een buitenbeentje, al vanaf de eerste dag. Eén botanical springt in het oog, namelijk het gebruik van komkommer. Komkommer geeft het geheel een frisse en droge afdronk. Aan het einde van de 21ste eeuw was het een doodzonde om komkommer toe te voegen aan een gin…

Komkommer, so what, hoor ik u denken? Het verhaal gaat verder. Het destillaat wordt namelijk geëxporteerd naar IJsland… waar het puurste bronwater wordt toegevoegd. Water is water? Neen! De oppervlaktespanning van het IJslands water ligt hoger, het aantal onzuiverheden een pak lager. De zachte afdronk, waardoor de gin niet “bijt”, maakt van Martin Miller’s London Dry Gin een uniek gegeven.

Martin Miller’s London Dry Gin

Komkommer was het geheime ingredient… maar wat zit er nog meer in deze prachtige gin? In de eerste destillatie worden de aardse smaken samengebracht: jeneverbessen, korianderzaad, engelwortel, zoethout, cassia, orriswortel, en een beperkte hoeveelheid zeste van limoen. Het tweede destillaat bevat zeste van bittere sinaasappel, zeste van citroen en zeste van limoen. Door de tweede batches apart te destilleren, wordt het beste uit de botanicals bekomen. Volgens Martin Miller leidt het apart destilleren tot een uitgesprokenere citrussmaak.

Het alcoholpercentage bedraagt 40%. In de neus merken we een opvallende citrusgeur. Ook bij puur drinken komt de citrus goed door, gevolgd door jeneverbes om dan heel zacht te eindigen. Het wow-gevoel is er… en dit zonder de typische warme gloed van een spraakwater.

Martin Miller's London Dry Gin

Garnituren & The Perfect Serve

Ik serveer Martin Miller’s London Dry Gin het liefst met een Fever-Tree Premium Indian Tonic Water. Voor het visuele voeg ik wat jeneverbesjes en zwarte peper toe. De puurheid van de gin, in harmonie met een neutrale tonic, straalt reeds op zichzelf. En wat was Martin Miller zijn tijd voor: een G&T die toegankelijk is voor een breed publiek, een eerlijke smaak, en een écht verhaal.

Eindoordeel? Must have voor iedere liefhebber. Geen twijfel mogelijk!

Leave a Reply